Vijf jaar monnikenwerk, maar dan heb je ook wat. Rie Janssen (69) uit Panningen bouwde met Twan Hendriks (58) op de Keup twee Strikemasters. Komend voorjaar gaan de modelvliegtuigen de lucht in op het vliegveld van Atlantis, Modelvliegclub Helden.

Het is deze ochtend opvallend stil op het vliegveld aan de Vliegertsdijk. Er gaan vandaag geen modelvliegtuigen de lucht in. ‘Vanwege Allerheiligen’, legt Rie uit. ‘We bevinden ons vlakbij het kerkhof. We willen de rust niet verstoren.’

Aan de grond staan wel twee splinternieuwe modelvliegtuigen. Twee Strikemasters, officieel genaamd BAC 167 Strikemaster, een licht turbine-aangedreven aanvalsvliegtuig dat in de jaren zestig werd gebouwd door de British Aircraft Corporation.
Rie raakte ervan gecharmeerd. In Zuid-Duitsland vond hij een bouwer die een complete mallenset verkocht. Hij vroeg Twan, het was vlak voor de corona-uitbraak, of hij geen zin had om de mallen op te gaan halen.
‘Ga nou één dag mee’, zei ik, ‘dan hoef ik niet alleen te rijden’. Twan: ‘Ik kreeg er zin en ging mee doen. Dus in plaats van één Strikemaster bouwen, werden het er twee’.
Maandag was de vaste bouwavond in de loods van Twan aan de Keup. Ook op zaterdagen werd er veel gewerkt, ondanks corona. ‘We zijn een paar keer ziek geweest, meer niet’, herinnert Rie zich. Twan, procestechnicus van beroep: bij Canon. ‘Het bouwplezier trok ons erdoorheen’.
Het aantal werkuren schat Rie op 2500. De kosten: ruim tien mille per toestel. Twan: ‘Maar wat hebben we ervoor teruggekregen? Vijf jaar plezier. Onbetaalbaar’.

Leerproces
Het was een leerproces, vervolgt Rie, die jarenlang op de R&D-afdeling werkte, ook bij Canon, voorheen Océ. ‘We hebben eindeloos gezocht op internet. Leden van de club dachten mee. Iedereen kwam met ideeën. Eigenlijk is het een beetje gekkenwerk, maar wel het leukste soort gekkenwerk’.
Alles maakten ze zelf. Twan: ‘Vleugels, spanten, cockpit, bedrading, straalbuis, het pneumatische landingsgestel en het lamineren van de romp. Alleen de turbine en de zender hebben we gekocht’.
De nog ongespoten toestellen werden getest op vliegbasis De Peel. ‘We hebben er een feestje van gemaakt, met vlaai voor iedereen die had meegeholpen’, aldus Rie.
Met volle tank wegen de toestellen ongeveer 21 kilo. Vier liter petroleum geeft acht tot tien minuten vliegtijd. ‘Dat is genoeg: vliegen vraagt maximale aandacht’, legt Rie uit. ‘Een drone, ik noem het een vliegende verrekijker, blijft hangen als je niets doet. Een modelvliegtuig niet. Als je niets doet is je toestel weg of knalt het tegen een boom. Je moet de hele vlucht geconcentreerd blijven, dat is juist de kick’.
De echt doop van de twee identieke in gevechtskleuren gespoten Strikemasters – die van Twan heeft nummer 62, die van Rie 70 – vindt komend voorjaar plaats op het vliegveld van de club aan de Vliegertsdijk. ‘Dan zal ik wel de bibbers krijgen’, blikt Twan vooruit. ‘Daar gaat dan je kindje van tienduizend euro de lucht in. Dat blijft spannend’.
Voor meer informatie: http://mvc-atlantis.nl